امام شافعی یکی از چهار عالم بزرگ اهل سنت و یکی از امامان ان ها است
اشعار زیر از امام شافعی هستند که حقانیت شیعه و حضرت علی را نشان میدهند
______________________________________________________________________________________________________

یا آل بیت رسول الله حبکم

فرض من الله فی القرآن انزله

یکفیکم من عظیم الفخر انکم

من لم یصل علیکم لا صلاة له

ای خاندان رسول خدا، محبت و دوستی شما از طرف خداوند واجب شده و این فریضه ای است که در قرآن نازل فرموده است

همین افتخار بزرگ برای شما بس که هر کس بر شما صلوات نفرستد نمازش، باطل است

_____________________________________________________________________________________

آل النبی ذریعتی

وهمو الیه وسیلتی

ارجوبهم اعطی غدا

بیدی الیمین صحیفتی

آل پیامبر صلی الله علیه و آله دستگیره و چنگ آویز منند و همانان وسیله ام به سوی خدایند . امیدوارم که به عنایت و حرمت آنان فردای قیامت نامه اعمالم به دست راستم داده شود

_____________________________________________________________________________________

یا راکبا قف بالمحصب من منی

واهتف بقاعد خیفها و الناهض

«ای سواره در شنزار منی (که معروف به خیف بنی کنانه است) بایست و همه حاجیان را، چه آنکه در [مسجد] خیف منی نشسته یا به نماز ایستاده، ندا بده .»

سحرا اذا فاض الحجیج  الی منی

فیضا کملتطم (13) الغرات الفائض

«به سحرگاه هنگامی که سیل مواج حاجیان از مشعر سرازیر منی می گردد و بسان فرات مواج و پرتلاطمی بر سر هم می ریزند [به آواز بلند به همگان بگو:]

ان کان رفضا حب آل محمد

فلیشهد الثقلان انی رافضی

«اگر دوستی آل محمد صلی الله علیه و آله سبب رافضی بودن است، چه باک، جن و انس شاهد باشند که بجد رافضی هستم!!!»

و اخبر هم انی من النفر الذی

لولاء اهل البیت لیس بناقض

«و جمعیت حجاج را خبر کن که قطعا من از آن گروهی هستم که نسبت به ولایت و نصرت اهل بیت علیهم السلام [ثابت قدمم و هیچ گاه] عهد شکن نخواهم بود .»

_____________________________________________________________________________________

اذا نحن فضلنا علیا فاننا

روافض بالتفضیل عند ذوی الجهل

«هنگامی که ما علی علیه السلام را بر دیگران برتری دادیم، نزد افراد نادان، ما رافضی قلمداد می شویم .»

_____________________________________________________________________________________

نوشته شده در تاریخ شنبه بیست و هشتم اسفند 1389    | توسط: علی باقری    | طبقه بندی: اشعار،     | نظرات()