السلام علیک یا صاحب الزمان (عج)

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى آنچه كه بخاطر من انجام شود زیادش كم است، و آنچه بخاطر غیر من انجام شود كمش زیاد است، و شایسته ‏ترین روزهاى تو روزى است كه در پیش دارى پس بنگر كه چه روزى است، و براى آن روز پاسخ آماده كن كه همانا تو بازداشت و پرسش شوى، پند خود را از روزگار و مردم روزگار بستان زیرا كه روزگار درازش نیز هرچه (هم دراز باشد) كوتاه است، و كوتاهش نیز (براى تحصیل توشه آخرت) دراز است، و هر چیزى فانى است، پس چنان كار كن كه گویا پاداش نیك كار خود را ببینى تا در نتیجه از روى ناچارى بهتر در كار آخرت طمع ‏ورزى كنى، زیرا آنچه از دنیا بجا ماند مانند آن است كه گذشته و رفته است، و هر كه (در این جهان) كار كند روى بینائى و نقشه ‏اى كار كند پس تو براى خویش در جستجو باش، اى پسر عمران شاید فرداى قیامت در روز بازپرسى كامیاب (و سرفراز) شوى زیرا در آن روز بیهوده‏ كاران زیان بینند.
اى موسى دو كف دستت را بصورت خوارى در پیش روى من بدار همانند بنده ‏اى كه به پیشگاه آقایش شیون كند كه چون چنین كردى مورد ترحم و مهر قرار گیرى و من بخشنده ‏ترین قدرتمندان هستم.
اى موسى از فضل و رحمت من بخواه كه آن هر دو بدست من است و هیچ كس جز من اختیار آن دو را ندارد، و هنگامى كه از من درخواست كنى ببین شوق تو نسبت ب
ه آنچه من دارم چگونه است، براى هر كارگرى پاداشى است و گاهى شخصى ناسپاس نیز بكوششى كه كرده پاداش بیند.روضة الکافی جلد 1 صفحه 66      

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود: اى موسى چگونه فروتن گردد در برابر من مخلوقى كه زیاده بخشى مرا در خویش نشناسد، چگونه بشناسد زیاده بخشى مرا هر كسى كه در آن ننگرد و اندیشه نكند، و چگونه در آن بنگرد كسى كه بدان ایمان ندارد، و چگونه ایمان بدان داشته باشد كسى كه امید پاداش ندارد، و چگونه امید پاداش داشته باشد كسى كه به دنیا قناعت كرده و آن را خانه نشیمن گرفته و چون ستمكاران بدان دل بسته.
اى موسى در كار نیك با اهل آن (انجام دهندگان كار نیك) رقابت كن چون كار نیك مانند اسمش نیك است، و كار بد را واگذار براى هر كه شیفته آن گشته.
اى موسى زبانت را در پشت دلت بنه تا سالم بمانى (یعنى هر سخنى را كه میخواهى بگوئى ابتداء فكر
سود و زیانش را در قلب خود بكن سپس بزبان آر) و در شب و روز بسیار یاد من كن تا بهره ‏مند شوى، و به دنبال خطاكارى مرو كه پشیمان شوى زیرا كه خطاكارى سرانجامش دوزخ است.
اى موسى سخنت را با آنان كه ترك گناه كنند خوش كن و همنشین
شان شو و براى غیاب خود آنان را برادر گیر (تا حفظ غیبت تو را بكنند) و در كار آنان كوشا باش تا با تو در كارت كوشا باشند.
اى موسى بناچار مرگ سراغ تو خواهد آمد پس توشه گیر توشه كسى كه میهمان توشه خود گردد.
روضة الکافی جلد 1 صفحه 66      

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى همانا دو فرزند آدم (هابیل و قابیل) در موردى و مقامى فروتنى كردند تا بدان وسیله بفضل و رحمتى از من برسند، و بدین منظور قربانى كردند و من نپذیرم جز از پرهیزكاران، و سرگذشت آنها چنان شد كه میدانى و با صدور چنین كارى از برادر نسبت به برادر خود، تو چگونه اعتماد به رفیق و وزیر بیگانه دارى؟
(این معنائى است كه مجلسى (ره) از این جمله كرده و ظاهر نیز همین معنا است كه جمله (و الوزیر) عطف به «الصاحب» باشد، ولى فیض (ره) جمله «بعد الاخ و الوزیر» را به معناى استدراك گرفته و گفته است چون ظاهر این جمله (كیف تثق) برادرش هارون را نیز شامل میشد و معنایش این بود كه به هارون نیز كه برادر و وزیر تو است اعتماد نكن از این رو خداوند استدراك فرمود كه هارون كه برادر و وزیر تو است شایسته اعتماد تو هست چون او پیامبرى است مرسل ...» اى موسى تكبر را واگذار و فخر مكن، و یاد آر كه تو در گور مسكن خواهى داشت و همین باید تو را از پیروى شهوات باز دارد.
اى موسى در توبه شتاب كن و گناه را واگذار و در هنگام توقف در پیشگاه من براى نماز به آهستگى و آرامى آن را انجام ده (و شتاب مكن) و به غیر من امیدوار مباش، و مرا سپرى در برابر دشواریها و قلعه محكمى در پیش آمدهاى ناگوارت قرار ده.
روضة الکافی جلد 1 صفحه 65     

 

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى در هر حالى (كه هستى) مرا فراموش مكن، و به ثروت بسیار خورسند مباش، زیرا كه فراموش كردن من دلها را سخت كند، و ثروت بسیار گناه بسیار همراه دارد، زمین فرمانبردار (من) است و آسمان فرمانبردار، و دریا فرمانبردار است، و نافرمانى من بدبختى مخصوص جن و انس است و منم بخشاینده مهربان بخشاینده هر زمان، منم كه دشوارى آرم پس از فراوانى، و فراوانى آرم پس از دشوارى، و پادشاهانى آرم پس از پادشاهانى، و پادشاهى من همیشگى و پابرجا است كه نیستى ندارد، و چیزى نه در زمین و نه درآسمان بر من پوشیده نیست، و چگونه پوشیده ماند بر من چیزى كه آغازش از من بوده، و چگونه اندوه تو در آنچه نزد من است نباشد در صورتى كه بناچار بسوى من باز خواهى گشت.
اى موسى مرا پناهگاه خود گیر، و گنج خود را- كه كارهاى خوب تو است- در نزد من بنه، و از من بترس و از جز من مترس، و بازگشت بسوى من است.
اى موسى رحم كن بر كسى كه در خلقت از تو پائین ‏تر است، و رشك مبر بر آن كس كه بالاتر از تو است كه براستى صفت حسد و رشك كارهاى نیك و حسنات را میخورد چونان كه آتش هیزم را میخورد.
روضة الکافی جلد 1 صفحه 64    

 

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى هر زمان مرا بخوانى و به من امیدوار باشى من تو را به هر وصفى كه داشته ‏اى می ‏آمرزم، آسمان از ترسم مرا تسبیح گوید، و فرشتگان از بیمم هراس دارند، و زمین از روى طمع تسبیحم كند، و همه آفریدگان از روى كوچكى و خوارى تسبیحم گویند، پس از آن بر تو باد به نماز، نماز، زیرا كه او را در نزد من مقامى است، و در پیش من پیمان محكمى دارد، و به دنبال آن بیاور آنچه را از نماز است یعنی ‏زكاة- كه موجب تقرب است- از مال و خوراك حلال و پاك،  زیرا من نپذیرم جز پاكى را كه بخاطر من پردازند، و صله رحم را نیز بدان مقرون و همراه كن كه براستى منم خداى بخشاینده مهربان، و پیوند خویشاوندى را من برحمت خود قرار دادم تا بندگان بدان وسیله به همدیگر مهربانى كنند و او را در پیشگاه من در روز معاد آخرت قدرت و سلطنتى است (كه شفاعتش را بپذیرم) و ببرم از هر كه رحم خود را ببرد، و پیوند كنم با هر كه رحم خود را پیوند كند، و چنین كنم با هر كه دستور مرا ضایع كند.
اى موسى هر گاه سائل ب
ه نزد تو آمد او را گرامى دار به اینكه به نیكى (و خوشروئى) او را بازگردانى یا بخشش اندك (یا گشایشمند چنانچه فیض (ره) احتمال داده) به او بدهى، زیرا ممكن است بنزد تو آید سائلى كه نه از انس باشد و نه از جن، فرشتگان خداى رحمان باشند كه آمده ‏اند تا تو را بیازمایند كه در مورد نعمتى كه من بتو ارزانى داشته‏ ام چگونه هستى و در آنچه بتو داده‏ ام چگونه (با بیچارگان) همدردى و مواسات كنى، به زارى بدرگاهم فروتنى كن، و با آواز گریان كتاب (تورات) مرا بخوان، و بدان كه من ترا می خوانم چنانچه آقائى برده خود را بخواند تا او را بجایگاهى شریف برساند، و این فضلى است از جانب من بر تو و بر پدران پیشین تو.روضة الکافی جلد 1 صفحه 63   

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود: اى موسى تو بنده منى و من هم معبود تو، شخص حقیر و بینوا را خوار مشمار و به چیز اندكى كه شخص توانگر دارد بر او غبطه مخور، و در هنگام یاد كردن من فروتن باش و در وقت خواندن نامم به رحمت من آرزومند، و نواى دلرباى توراة را به آوازى خاشع و حزین به سمع من برسان، در وقت یاد كردن آسوده خاطر باش، و یادآورى كن كسى را كه بمن آرامش خاطر یابد، مرا پرستش كن و چیزى را با من شریك مساز، خوشحالى مرا بجوى كه براستى منم آقاى بزرگ، من تو را از نطفه آبى بی مقدار
آفریدم،  و از كمى خاك كه آن را از زمینى پست و درهم بیرون آوردم و صورت انسانى بخود گرفت، من او را آفریده ‏اى ساختم، پس بزرگ است ذات من، و پاكیزه است كارم، چیزى مانندم نیست، و منم زنده جاویدانى كه نیست نشوم.
اى موسى هر گاه مرا بخوانى ترسان و هراسان و بیمناك باش، براى من صورت بر خاك نه و با گرامى ترین اعضاء تنت برایم سجده كن، و براى فرمانبرداریم در پیش رویم به ایست، و هنگامى كه با من رازگوئى هراسان و با دلى لرزان باش، و در دوران زندگى بوسیله تورات من زنده باش، و اوصاف نیك مرا به نادانان یاد ده، و نعمتهاى مرا بیادشان آر، و بدانها بگو: در آن گمراهى كه فرو رفته ‏اند ادامه ندهند، كه براستى گرفتن من (یا مؤاخذه ‏ام) دردناك و سخت است.
اى موسى اگر رشته پیوند تو از من برید برشته دیگرى پیوند نشود، مرا بپرست و پیش رویم همانند ایستادن بنده بی مقدار و ندار، نفس خود را نكوهش كن كه آن به نكوهش سزاوارتر است، و بوسیله كتاب من (تورات) بر بنى اسرائیل گردن فرازى مكن، و این كتاب كافى است كه پند دهنده و روشن‏ كننده دلت باشد و آن سخن پروردگار جهانیان جل و تعالى است.روضة الکافی جلد 1 صفحه 62  

على بن عیسى در حدیث مرفوعى (كه سند را به معصوم رسانده) روایت كند كه موسى علیه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات به او فرمود:اى موسى من به تو سفارش میكنم مانند سفارش دوستى مهربان به فرزند بتول عیسى بن مریم صاحب الاغ و برنس (كلاه یا شنل مخصوص عابدان) و زیت (روغن زیتون، یا روغنى كه در بنى اسرائیل نشانه نبوت بوده) و زیتون (كه این هر دو خوراك عیسى علیه السّلام بوده است) و صاحب محراب، و بعد از او (تو را سفارش كنم) بصاحب شتر سرخ مو، آن پاك و پاكیزه و پاك ‏سرشت، و صفت او در كتاب تو این است كه او مؤمن است و بر همه كتابهاى آسمانى گواه و نگهبان است، راكع و ساجد است، و شائق و ترسان است، برادرانش مستمندان هستند، و یارانش مردم دیگرند (انصار مدینه) در زمان بعثت او مردم به فشار زندگى و بلاها و كشتار و بی ‏پولى گرفتارند، نامش احمد، محمد امین، از باقیماندگان! از گروه پیشینیان گذشته (پیمبران بزرگوار گذشته) به همه كتابهاى آسمانى ایمان دارد و همه رسولان را تصدیق كند، و از روى اخلاص به تمام پیمبران گواهى دهد، امت او مورد رحمت و بركتند تا زمانى كه بر حقائق دین‏ پابرجا مانند، ساعتهاى معینى دارند كه در آن ساعتها نماز خود را بخوانند چنانچه بنده وظیفه خود را نسبت به آقایش انجام دهد، پس او را تصدیق كن، و از طریقه ‏اش پیروى كن كه او برادر تو است.اى موسى او امّى است (یعنى منسوب به مكة است) و او بنده درستى (یا راستگوئى) است كه بر هر چه دست گذارد بركت پیدا كند و بر خود او نیز بركت داده شود، در علم من این چنین بوده و این گونه او را آفریدم، بوسیله او قیامت را بگشایم (یعنى نخستین كسى كه از قبر برآید او است) و به امت او كلیدهاى دنیا را مهر زنم (و جهان را درهم پیچم یعنى امت او آخرین امتند كه پس از آنها روزگار را پایان دهم) به ستمكاران بنى اسرائیل دستور بده كه نامش را محو نكنند و از یاریش دست برندارند و اگر چه این كار را خواهند كرد، دوست داشتنش در نزد من حسنه محسوب شود، من با او هستم و من از حزب اویم (كه او را یارى دهم) و او از حزب من است و حزب آنان پیروز است، مقدرات و حجت هاى من بدو تمام شود، بطور مسلم دینش را بر همه ادیان پیروز گردانم و در همه جا مرا پرستش كنند، و بر او قرآنى فرو فرستم كه جداكننده (حق و باطل) و درمان سینه ‏ها باشد از وسوسه‏ هاى شیطانى، پس اى پسر عمران بر او درود فرست كه من و فرشتگانم نیز بر او درود فرستیم. روضة الکافی جلد 1 صفحه 61

نوشته شده در تاریخ دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390    | توسط: محب اهل بیت (ع)    |    | نظرات()