ماهنامه احادیث

شماره (38)

اردیبهشت ماه  1390

{ اهمیت سلام در دین اسلام }

حضرت محمد (ص) : نزدیک ترین مردم به خدا و پیغمبرش کسی است که با سلام کردن شروع به سخن کند.  اصول کافی جلد 4 باب التسلیم حدیث 3

حضرت صادق علیه السلام فرمود: سه كس هستند كه گرچه یك نفر باشند ولى در باره آنها به صیغه جمع (مانند صیغه شما در فارسى) جواب داده شود یكى در جایى كه كسى عطسه زند كه به او گفته شود:«یرحمكم اللَّه»(یعنى خدا به شما رحمت فرستد كه در اینجا) اگر چه كسى دیگر با او نباشد (به صیغه جمع گفته شود) و دیگر مردى كه به مرد دیگرى سلام كند كه میگوید:«السلام علیكم»(یعنى درود بر شما) و دیگر مردى كه براى مرد دیگرى دعا كند كه میگوید:«عافاكم اللَّه»(یعنى خداوند شما را عافیت بخشد) كه اگر چه یكى است ولى دیگرى با او هست (مقصود از آن دیگر فرشته‏ هاى نویسنده و نگهبانان و دیگر از ایشان كه با انسان هستند میباشد چنانچه فیض و مجلسى رحمهم اللَّه فرموده ‏اند).  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 461

امام صادق علیه السلام فرمود : تكمیل تحیت (سلام گفتن و خوش آمد) براى شخصى كه به سفر نرفته مصافحه (و دست دادن به او) است، و تكمیل آن در باره آنكه از سفر آمده معانقه (و در آغوش گرفتن و دست به گردن همدیگر انداختن) است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص: 462

حضرت صادق علیه السلام فرموده : هر گاه مردمى در انجمنى باشند و مردم دیگرى وارد شوند آنها كه تازه وارد شده ‏اند باید سلام كنند.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرمود : كه رسول خدا (ص) به زنها سلام میكرد و آنها نیز جواب میدادند، و امیرالمؤمنین علیه السلام نیز سلام میكرد و خوش نداشت كه به زنهای جوان سلام كند، و میفرمود: می ‏ترسم آوازش مرا خوش آید، و زیادتر از آن اجرى كه می جویم (گناه) بمن رسد.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 464 ، حلیة المتقین صفحه 238 { علامه مجلسی (ره) در شرح فرموده مولا علی (ع) { می ‏ترسم آوازش مرا خوش آید، و زیادتر از آن اجرى كه می جویم (گناه) بمن رسد }  فرموده اند : امثال اینها را برای تعلیم دیگران می فرموده اند و خود از امثال اینها معصوم و منزه بوده اند }

حضرت باقر علیه السلام فرمود : مردى یهودى وارد شد بر رسول خدا (ص) و عایشه هم در حضور آن حضرت صلى اللَّه علیه و آله بود و گفت:«السام علیكم»
(یعنى مرگ بر شما، رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله در پاسخ فرمود:«علیكم» (یعنى بر شما) سپس دیگرى (از یهود) آمد و مانند همان گفت و
رسول خدا (ص) نیز مانند رفیقش به او پاسخ داد، پس سومى وارد شد و مانند آن گفت و رسول خدا (ص) همان طور كه بدو نفر رفقایش جواب داده بود جواب او را گفت، پس عایشه خشمگین شد و گفت:«سام»و خشم و لعنت بر شما باد اى گروه یهود و اى برادران میمونها و خوكها، پس رسول خدا (ص) به عایشه فرمود:
اى عایشه اگر فحش به صورتى مجسم میشد هر آینه بد صورتى داشت، نرمش و مدارا بر هیچ چیز نهاده نشده جز اینكه آن چیز را آراسته است، و از هیچ چیز برداشته نشده جز اینكه آن را زشت ساخته عرضكرد: اى رسول خدا آیا نشنیدى كه اینها گفتند:«السام علیكم»؟ فرمود: چرا، مگر تو نشنیدى آنچه من پاسخشان را دادم و گفتم:
«علیكم»؟ پس هر گاه مسلمانى به شما سلام كرد به او بگوئید:«سلام علیكم»و هر گاه كافرى بر شما سلام كرد در پاسخش بگوئید:«علیك»  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 464

جابر از حضرت باقر علیه السلام حدیث كند كه فرمود : ابوجهل بن هشام با گروهى از قریش نزد ابوطالب رفتند و گفتند: این برادرزاده ‏ات ما را آزار دهد و معبودهاى ما را هم بیازارد او را بخواه و دستورش بده از نكوهش معبودان ما خوددارى كند تا ما هم از نكوهش معبود او خوددارى كنیم، فرمود:پس ابوطالب نزد رسول خدا (ص) فرستاد و او را فرا خواند، همین كه رسول خدا (ص) وارد شد در خانه جز مشرك كسى ندید پس فرمود:السَّلامُ عَلى‏ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‏(یعنى سلام بر هر كسی که پیروى از حق كند) و نشست، ابو طالب، از آنچه مشركین گفته بودند آگاهش ساخت، حضرت فرمود: آیا بجاى این پیشنهاد كلمه‏ اى نخواهند كه بدان وسیله بر عرب آقائى كنند و بر گردن همه آنها سوار شوند؟ (كنایه از این است كه همه را زیر فرمان خویش در آورند) ابوجهل گفت: چرا آن كلمه چیست؟ فرمود: بگوئید:«لا اله الا اللَّه‏» (همین كه این كلام را شنیدند) انگشت‏هاى خود را در گوش نهاده و پا به فرار گذاردند و میگفتند: «ما در ملت پسین این را نشنیده ‏ایم و این نیست جز آورده تازه و نوین» پس خداى تعالى در باره گفتار ایشان از اول سوره: ص، وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّكْرِ تا آیه (8) (یعنى تا آخر آیه): إِلَّا اخْتِلاقٌ نازل فرمود.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 466

عبد اللَّه هاشمى گوید : از حضرت صادق علیه السّلام در باره معنى سلام در نماز، پرسیدم فرمود : سلام نشانه امنیّت، و حلال گردیدن آنچه كه در حال نماز حرام بود، می ‏باشد، عرض كردم : فدایت شوم این چگونه است ؟ فرمود : مردم در گذشته عادتشان بر این بود كه اگر تازه واردى بر ایشان سلام می ‏داد خود را از گزند او آسوده می ‏دانستند، و چون ایشان پاسخ سلام وى را می ‏دادند، او نیز از زیان ایشان خود را آسوده می ‏دانست، اگر سلام نمی ‏كرد از او ایمن نبودند، و اگر ایشان نیز پاسخ سلام‏ كننده را نمی ‏دادند، او امنیّت نداشت، و این خوئى بود درعرب، پس سلام دادن نشانه بیرون آمدن از حال نماز و حلال گشتن سخن و ایمنى از انجام عملى است كه نماز را باطل كند، و سلام نامى از أسماء خداى عزّوجلّ است و آن از نمازگزار بر دو فرشته خدا كه موكّل اویند است. معانی الأخبار-ترجمه محمدى، جلد 1 صفحه 388

http://ahadith.ir/m-ahadith-n-38.htm

نوشته شده در تاریخ شنبه دهم اردیبهشت 1390    | توسط: محب اهل بیت (ع)    |    | نظرات()