حضرت محمد (ص) : سلام کردن به میل و دلخواه ( مستحب ) است و جوابش واجب. اصول کافی جلد 4 باب التسلیم حدیث 1

حضرت محمد (ص) : پیش از سخن گفتن گفتار خود را با سلام کردن شروع کنید پس هر که پیش از سلام کردن شروع به سخن نمود پاسخش را ندهید.   اصول کافی جلد 4 باب التسلیم حدیث 2

حضرت محمد (ص) : سلام اسمی از اسماء خدا است پس آنرا میان خودتان فاش و آشکار کنید ، مرد مسلمانی به قومی عبور نموده و بر آنها سلام میکند اگر جواب سلامش را ندهند کسی که از آنها بهتر و پاکتر است جوابش دهد.  روضة الواعظین صفحه 459

حضرت محمد (ص) : بخیل ترین مردم کسی است که از سلام کردن بخل ورزد.  روضة الواعظین صفحه 459

حضرت محمد (ص) : چون یکی از شما از مجلس برخیزد باید با سلام از اهل مجلس تودیع نماید.  جامع الاخبار صفحه 104

حضرت محمد (ص) : از موجبات آمرزش ادای سلام و نیکی گفتار است.  جامع الاخبار صفحه 104

حضرت محمد (ص) : هرگاه همدیگر را ملاقات کردید با سلام و مصاحفه ملاقات کنید و چون از همدیگر جدا شدید با طلب آمرزش از هم جدا شوید.  طرائف الحکم جلد 1 صفحه 217 نقل از وسائل الشیعه

حضرت محمد (ص) : نزدیک ترین مردم به خدا و پیغمبرش کسی است که با سلام کردن شروع به سخن کند.  اصول کافی جلد 4 باب التسلیم حدیث 2

حضرت محمد (ص) : چون یکی از شما برادرش را ملاقات کند باید به او سلام کند و با او مصاحفه نماید زیرا خداوند عزوجل با این عمل فرشتگان را گرامی داشته است پس شما هم کار فرشتگان را بکنید؛ ( به آنها تشبه پیدا کنید ).  اصول کافی جلد 3 باب المصافحه حدیث 10

مردى با حسین بن على علیهما السّلام برخورد و در اولین كلام از حضرت احوالپرسى كرد و از خداوند براى آن جناب عافیت خواست؛ آن حضرت در جواب فرمود: سلام قبل از سخن گفتن است خدایت عافیت دهد؛ بعد فرمود به كسى اجازه سخن ندهید تا سلام كند.مستدرك جلد 2 صفحه 68

امام صادق علیه السّلام از رسول اكرم (ص) نقل كرده است كه میفرمود : پنج چیز است كه تا لحظه ی مرگ آنها را ترك نمی كنم، یكى از آنها سلام گفتن به كودكان است؛ در انجام این اعمال مراقبت دارم تا بعد از من به صورت سنتى بین مسلمین بماند و عمل كنند. وسائل جلد 3 صفحه 209

سلام به كودك دو اثر روانى دارد : براى سلام‏ كننده باعث تقویت خوى پسندیده تواضع و فروتنى است، و براى كودك وسیله احیاء شخصیت و ایجاد استقلال است. طفلى كه بزرگسالان به او سلام كنند و بدین وسیله از وى احترام نمایند، لیاقت و شایستگى خود را باور میكند و از كودكى معتقد می شود كه جامعه او را انسان میشناسد و مردم به او اهمیت میدهند.

انس بن مالك میگوید: رسول اكرم (ص) در رهگذرى با چند كودك خردسال برخورد نمود، به آنها سلام كرد و طعامشان میداد. مستدرك جلد 2 صفحه 69

از صفات پسندیده پیغمبر اسلام این بود كه به تمام مردم از کوچک و بزرگ سلام میكرد.  مستدرك جلد 2 صفحه 69

على علیه السّلام فرموده : هر تازه واردى در محیط نامأنوس ، حیرت ‏زده می ‏شود ، براى آرامش خاطر، سخن خود را به سلام آغاز كنید. غرر الحكم، صفحه 579

ثواب سلام بر برادر مؤمن براى خدا : از جابر جعفى روایت شده كه امام باقر علیه السّلام فرمود : همانا فرشته ‏اى از فرشتگان حقّ بر مردی كه بر در خانه‏ اى ایستاده بود گذر كرد و از او پرسید اى بنده خدا براى چه و چرا اینجا ایستاده ‏اى ؟ مرد گفت : آمده ‏ام به سلام دوست مؤمنم فرشته پرسید آیا میان تو و او خویشى است و او از بستگان تو است یا اینكه حاجتى بدو دارى؟ آن مرد گفت: نه خویشى با وى دارم و نه حاجتى بدو، و جز برادرى و اخوّت اسلامى و احترام او چیزى مرا بدینجا نكشانیده و این كار را تنها براى خشنودى خدا بر خود لازم دانستم، فرشته گفت: بدان كه من از جانب خدا بسوى تو مأمورم او تو را سلام میرساند و میفرماید بنده من مرا در نظر داشتى و براى من این عمل را انجام دادى لذا بهشت را بر تو ارزانى داشتم، و از غضب خویش تو را رهانیدم و از آتش دوزخ پناهت دادم.   ثواب الاعمال-ترجمه غفارى  صفحه 380
 

حضرت صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : سلام كردن مستحب است و رد (یعنى جواب) آن واجب است‏.   اصول كافى ترجمه مصطفوى  جلد 4  صفحه 459

رسول خدا (ص) فرمود : هر كه پیش از سلام كردن آغاز به سخن كند پاسخش را نگوئید ، و فرمود: پیش از سخن گفتن به سلام كردن آغاز گفتار كنید، و هر كه پیش از سلام كردن آغاز سخن كرد پاسخش ندهید. اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 459

رسول خدا (ص) فرمود : نزدیكترین مردم به خدا و رسولش كسى است كه به سلام آغاز گفتار كند.  اصول كافى ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 459

حضرت باقر علیه السلام فرمود : سلمان رحمة اللَّه همیشه می گفت: سلام خدا را آشكار كنید زیرا سلام خدا به ستمكاران نمی رسد.
توضیح‏- فیض (ره) گوید : آشكارا كردن سلام به اینست كه به هر كس برخورد كردید سلام كنید هر كه‏ خواهد باشد، و معناى گفته سلمان اینست كه به هر كه برخورد كردید سلام كنید (و فكر نكنید كه ممكن است برخى از مردم شایسته سلام نباشند) زیرا اگر سزاوار سلام نباشد مانند اینكه از ستمكاران باشد سلام خدا به او نرسد.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4  صفحه 459

حضرت باقر علیه السلام فرمود : بدرستى كه خداى عزوجل دوست دارد آشكار كردن سلام را.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 460

حضرت صادق علیه السلام فرمود : بخیل كسى است كه از سلام كردن بخل كند. اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 460

ابن قداح گوید : حضرت صادق علیه السلام فرمود : هر گاه یكى از شماها سلام كند باید بلند سلام كند و نگوید : من سلام كردم و جواب مرا ندادند، زیرا شاید سلام كرده و آنها نشنیده ‏اند، چون یكى از شماها جواب سلام گوید : باید بلند جواب دهد و مسلمانى نگوید : كه من سلام كردم و به من جواب ندادند، سپس فرمود: على علیه السلام همیشه می فرمود: خشم نكنید و كسى را هم به خشم نیاورید، سلام را آشكار گوئید و گفتارتان را خوش كنید، در شب نماز بخوانید آنگاهى كه مردم در خوابند (مقصود نماز شب است) تا به سلامتى به بهشت روید، سپس این گفتار خداى عزوجل را براى مردم خواند: «السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَیْمِنُ» (سوره حشر آیه 23) (یعنى خدائى كه سالم از هر گونه عیب و نقصى است و امان دهنده و نگهبان است، و منظور امام از استشهاد باین آیه اینست كه سلام یكى از نامهاى خدا است).  اصول كافى ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 460

حضرت صادق علیه السلام فرمود : آنكه آغاز به سلام كند بخدا و رسولش نزدیك نزدیك‏تر است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 460

حسن بن منظر گوید: شنیدم حضرت صادق می فرمود : هر كس (را) بگوید : «السلام علیكم» ده‏ حسنه است، و هر كه (را) بگوید: «السلام علیكم و رحمة اللَّه»
بیست حسنه است، و هر كه (را) بگوید : «السلام علیكم و رحمة اللَّه و بركاته»سى حسنه است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 460 

حضرت صادق علیه السلام فرمود: سه كس هستند كه گرچه یك نفر باشند ولى در باره آنها به صیغه جمع (مانند صیغه شما در فارسى) جواب داده شود یكى در جایى كه كسى عطسه زند كه به او گفته شود:«یرحمكم اللَّه»(یعنى خدا به شما رحمت فرستد كه در اینجا) اگر چه كسى دیگر با او نباشد (به صیغه جمع گفته شود) و دیگر مردى كه به مرد دیگرى سلام كند كه میگوید:«السلام علیكم»(یعنى درود بر شما) و دیگر مردى كه براى مرد دیگرى دعا كند كه میگوید:«عافاكم اللَّه»(یعنى خداوند شما را عافیت بخشد) كه اگر چه یكى است ولى دیگرى با او هست (مقصود از آن دیگر فرشته‏ هاى نویسنده و نگهبانان و دیگر از ایشان كه با انسان هستند میباشد چنانچه فیض و مجلسى رحمهم االلَّه فرموده ‏اند).  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 461

حضرت صادق علیه السلام میفرمود: سه كس سلام نكنند: كسى كه همراه جنازه رود، و كسى كه به نماز جمعه میرود، و در حمام. شرح‏ : - فیض (ره) گوید: زیرا كه این اشخاص خاطرشان مشغول و به خود سرگرم هستند پس باكى بر آنها نیست اگر سلام نكنند.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 461

حضرت صادق (ع) علیه السلام فرمود: از فروتنى و تواضع این است كه به هر كه برخورد كردى سلام كنى.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 461

حضرت باقر علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام به مردمى گذر كرد و بر آنها سلام كرد آنها در جواب گفتند:«علیك السلام و رحمة اللَّه و بركاته و مغفرته و رضوانه» پس امیرالمؤمنین علیه السلام بدانها فرمود: در باره ما از آنچه فرشتگان به پدرمان ابراهیم علیه السلام گفتند نگذرید، آنها گفتند:«رحمة اللَّه و بركاته علیكم أهل البیت»  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 461

امام صادق علیه السلام فرمود : تكمیل تحیت (سلام گفتن و خوش آمد) براى شخصى كه به سفر نرفته مصافحه (و دست دادن به او) است، و تكمیل آن در باره آنكه از سفر آمده معانقه (و در آغوش گرفتن و دست به گردن همدیگر انداختن) است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏4، ص: 462

حضرت صادق علیه السلام فرمود: كوچك بر بزرگ سلام كند، و رهگذر بر نشسته، و گروه اندك بر گروه بسیار سلام كنند.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 462

 حضرت صادق (ع)علیه السّلام : كمترها به بیشتران سلام كنند، و سواره به پیاده، و استر سوارها به الاغ‏ سوارها، و اسب سواران به استر سواران سلام كنند.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 462

حضرت صادق (ع) میفرمود : سواره بر پیاده و پیاده بر نشسته سلام كنند، و چون گروهى به گروه دیگر برخورند آنان كه كمترند به بیشتران سلام كنند، و چون یك نفر به گروهى برخورد آن یك به آن گروه سلام كند.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4  صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرمود : سواره بر پیاده و ایستاده بر نشسته سلام كند.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرموده : هر گاه مردمى در انجمنى باشند و مردم دیگرى وارد شوند آنها كه تازه وارد شده ‏اند باید سلام كنند.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر گاه گروهى به جمعى بگذرند كافى است كه یكى از آنها سلام كند، و چون بر جمعى سلام كردند كافى است كه یكى از ایشان جواب دهد.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 463

 عبد الرحمن بن حجاج گوید : كه (امام علیه السّلام) فرمود : چون یك تن از میان گروهى سلام كرد از دیگران كافى است.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 463

حضرت صادق علیه السلام فرمود : چون یكى از میان مردمى سلام كرد از آنها كافى است، و چون یكى از آنها جواب داد از آنها بس است.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4  صفحه 464

حضرت صادق علیه السلام فرمود : كه رسول خدا (ص) به زنها سلام میكرد و آنها نیز جواب میدادند، و امیرالمؤمنین علیه السلام نیز سلام میكرد و خوش نداشت كه به جوانهاى از زنها سلام كند، و میفرمود: می ‏ترسم آوازش مرا خوش آید، و زیادتر از آن اجرى كه میجویم (گناه) بمن رسد.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 464 ، حلیة المتقین صفحه 238 { علامه مجلسی ره امثال اینها را برای تعلیم دیگران می فرموده اند و خود از امثال اینها معصوم و منزه بوده اند }

حضرت باقر علیه السلام فرمود : مردى یهودى وارد شد بر رسول خدا (ص) و عایشه هم در حضور آن حضرت صلى اللَّه علیه و آله بود و گفت:«السام علیكم»
(یعنى مرگ بر شما، رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله در پاسخ فرمود:«علیكم» (یعنى بر شما) سپس دیگرى (از یهود) آمد و مانند همان گفت و
رسول خدا (ص) نیز مانند رفیقش به او پاسخ داد، پس سومى وارد شد و مانند آن گفت و رسول خدا (ص) همان طور كه بدو نفر رفقایش جواب داده بود جواب او را گفت، پس عایشه خشمگین شد و گفت:«سام»و خشم و لعنت بر شما باد اى گروه یهود و اى برادران میمونها و خوكها، پس رسول خدا (ص) به عایشه فرمود:
اى عایشه اگر فحش به صورتى مجسم میشد هر آینه بد صورتى داشت، نرمش و مدارا بر هیچ چیز نهاده نشده جز اینكه آن چیز را آراسته است، و از هیچ چیز برداشته نشده جز اینكه آن را زشت ساخته عرضكرد: اى رسول خدا آیا نشنیدى كه اینها گفتند:«السام علیكم»؟ فرمود: چرا، مگر تو نشنیدى آنچه من پاسخشان را دادم و گفتم:
«علیكم»؟ پس هر گاه مسلمانى به شما سلام كرد به او بگوئید:«سلام علیكم»و هر گاه كافرى بر شما سلام كرد در پاسخش بگوئید:«علیك»  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 464

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام فرموده : به أهل كتاب آغاز به سلام نكنید، و هر گاه به شما سلام كردند شما در جواب بگوئید:
«و علیكم»   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 465

محمد بن مسلم از حضرت صادق علیه السلام حدیث كند كه فرمود : هر گاه یهودى و نصرانى و مشرك بر تو سلام كردند بگو : «علیك»  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4  صفحه 465

جابر از حضرت باقر علیه السلام حدیث كند كه فرمود : ابوجهل بن هشام با گروهى از قریش نزد ابوطالب رفتند و گفتند: این برادرزاده ‏ات ما را آزار دهد و معبودهاى ما را هم بیازارد او را بخواه و دستورش بده از نكوهش معبودان ما خوددارى كند تا ما هم از نكوهش معبود او خوددارى كنیم، فرمود:پس ابوطالب نزد رسول خدا (ص) فرستاد و او را فرا خواند، همین كه رسول خدا (ص) وارد شد در خانه جز مشرك كسى ندید پس فرمود:السَّلامُ عَلى‏ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى‏(یعنى سلام بر هر كسی که پیروى از حق كند) و نشست، ابو طالب، از آنچه مشركین گفته بودند آگاهش ساخت، حضرت فرمود: آیا بجاى این پیشنهاد كلمه‏ اى نخواهند كه بدان وسیله بر عرب آقائى كنند و بر گردن همه آنها سوار شوند؟ (كنایه از این است كه همه را زیر فرمان خویش در آورند) ابوجهل گفت: چرا آن كلمه چیست؟ فرمود: بگوئید:«لا اله الا اللَّه‏» (همین كه این كلام را شنیدند) انگشت‏هاى خود را در گوش نهاده و پا به فرار گذاردند و میگفتند: «ما در ملت پسین این را نشنیده ‏ایم و این نیست جز آورده تازه و نوین» پس خداى تعالى در باره گفتار ایشان از اول سوره: ص، وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّكْرِ تا آیه (8) (یعنى تا آخر آیه): إِلَّا اخْتِلاقٌ نازل فرمود.   اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4 صفحه 466

حضرت صادق علیه السلام فرمود: در جواب سلام یهودى و نصرانى میگوئى:«سلام».شرح‏- مجلسى (ره) گوید: یعنى بر ما یا بر مستحقش یا بر كسى كه پیروى از حق كند.  اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 4  صفحه 466

عبد الرحمن بن حجاج گوید : به حضرت كاظم علیه السلام عرض كردم : بفرمائید كه اگر من نیازمند یك‏ طبیب نصرانى شدم میتوانم بر او سلام كنم و در حقش دعا كنم؟ فرمود: آرى دعاى تو به او سودى نبخشد.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه 466

 ابو بصیر گوید : از حضرت صادق علیه السلام پرسیدند : از اینكه (اگر) مردى نیازى به گبر یا یهودى یا نصرانى داشت، یا اینكه یكى از آنها براى او كار میكند یا دهقان و از بزرگان سرزمین اوست، و این مرد در حاجت مهمى به او نامه می ‏نویسد آیا در آغاز نامه نام آن مرد كافر را بنویسد، و در نامه سلام به او بنویسد؟ و البته این كار را هم فقط به خاطر گذشتن كارش میكند؟ فرمود: اما اینكه نام او را در آغاز نامه بنویسى پس نكن (اجازه نمی دهم) ولى در نامه ‏ات سلام براى او بنویس زیرا رسول خدا (ص) نیز بسا كه براى كسرى (پادشاه ایران) و قیصر (سلطان روم) نامه می ‏نوشت.    اصول كافى-ترجمه مصطفوى، جلد 4 صفحه  468

 أبوالصّباح گوید: از امام باقر علیه السلام در باره فرموده خداوند : فَإِذَا دَخَلْتُم بُیُوتًا فَسَلِّمُواْ عَلىَ أَنفُسِكُمْ  (و هنگامى كه داخل خانه ‏ها گشتید بر خویشتن سلام نمائید-    نور ؛ 61) پرسیدم ، فرمود : منظور این است كه وقتى كسى وارد منزل خویشتن شود و سلام كند، (پاسخ) آن سلام را بر خود او برگردانند و این سلام بر نفس خودتان مس ‏باشد.   معانی الأخبار-ترجمه محمدى، ج‏لد 1 صفحه 365
 

عبد الرّحمن بن أبى عبد اللَّه گوید: امام صادق علیه السّلام در باره تفسیر فرموده خداوند: لَا تَدْخُلُواْ بُیُوتًا غَیرَْ بُیُوتِكُمْ حَتىَ‏ تَسْتَأْنِسُواْ وَ تُسَلِّمُواْ عَلىَ أَهْلِهَا (مبادا جز به خانه‏ هاى خودتان بدون اجازه داخل خانه‏ هائى شوید كه با صاحبش اُنس ندارید، تا اجازه بگیرید و چون رخصت یافتید داخل شوید بر اهل آن خانه‏ ها سلام كنید- نور ؛ 27) فرمود: منظور كندن كفش، و سلام كردن است.   معانی الأخبار-ترجمه محمدى، جلد 1 صفحه 366

عبد اللَّه هاشمى گوید : از حضرت صادق علیه السّلام در باره معنى سلام در نماز، پرسیدم فرمود : سلام نشانه امنیّت، و حلال گردیدن آنچه كه در حال نماز حرام بود، می ‏باشد، عرض كردم : فدایت شوم این چگونه است ؟ فرمود : مردم در گذشته عادتشان بر این بود كه اگر تازه واردى بر ایشان سلام می ‏داد خود را از گزند او آسوده می ‏دانستند، و چون ایشان پاسخ سلام وى را می ‏دادند، او نیز از زیان ایشان خود را آسوده می ‏دانست، اگر سلام نمی ‏كرد از او ایمن نبودند، و اگر ایشان نیز پاسخ سلام‏ كننده را نمی ‏دادند، او امنیّت نداشت، و این خوئى بود درعرب، پس سلام دادن نشانه بیرون آمدن از حال نماز و حلال گشتن سخن و ایمنى از انجام عملى است كه نماز را باطل كند، و سلام نامى از أسماء خداى عزّوجلّ است و آن از نمازگزار بر دو فرشته خدا كه موكّل اویند است. معانی الأخبار-ترجمه محمدى، جلد 1 صفحه 388

أبى ظبیان از ابن عبّاس نقل كرده كه گفت: مقصود از دارالسّلام بهشت است، و اهل آن از هر جهت سالم هستند، یعنى از تمامى آسیبها، ناخوشیها، بیماریها، و رنجها به دور و سلامت هستند، از ضعف پیرى و مرگ و دگرگونى احوال كه به زیان ایشان باشد، آسوده‏ اند، و آنان بزرگوارانى هستند كه هرگز به خوارى دچار نگردند، بی ‏نیازانى كه هرگز تهیدست و نیازمند نگردند، و خوشبختانى هستند كه به نكبت و بدبختى دچار نمی ‏شوند، و مسرورانى كه به‏ اندوه و غمّ مبتلا نگردند، و ایشان زندگانى هستند كه هرگز مرگ به سراغشان نرود، و در كاخهایى از درّ و مرجان كه درهایش به جاده‏ هاى عرش گشوده می ‏گردد مأواى دارند، در حالى كه فرشتگان براى (تهنیت) آنان از هر در وارد شوند و (گویند) سلام و تحیّت بر شما باد كه (در اطاعت خدا) بردبارى پیشه نمودید و سرانجام خوب منزلگاهى یافتید- رعد 13: 23)    علاء بن عبد الكریم گوید: شنیدم امام باقر علیه السّلام در تفسیر قول خداى عزّ و جلّ وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلى‏ دارِ السَّلامِ (و پروردگار است كه (مردم را) به سوى سراى صلح دعوت می ‏كند- یونس  25) فرمود: «سلام» خداوند است و سرایش را كه براى اولیاء خویش آفریده بهشت می ‏باشد.معانی الأخبار-ترجمه محمدى، ج‏لد صفحه 389

 امام صادق علیه السلام فرمود: از تواضع است كه در نشستن به پائین مجلس راضى باشى و به هر كه برخورى سلام كنى و مجادله را ترك كنى، اگر چه حق با تو باشد، و دوست نداشته باشى كه ترا به تقوى بستایند. اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏لد 3 صفحه 186

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه سی و یکم فروردین 1390    | توسط: محب اهل بیت (ع)    |    | نظرات()