تهران -همگان نام علامه امینی را با كتاب الغدیر می شناسند،اثری كه 40 سال از بهترین دقایق عمر این عالم بزرگ صرف آن شد و در این باره گفت: مجموعه مطالب این كتاب، اتحادی را كه در زمان رسول خدا (ص) در سایه همدلی اسلامی بین صفوف مسلمین بود دوباره به جوامع اسلامی برمی گرداند.

امروز بیست و هشتم ربیع الثانی (13 فروردین ماه ) مصادف با سالروز وفات آیت الله 'شیخ عبدالحسین امینی' است. به همین منظور ضمن مروری بر زندگی این عالم بزرگوار، سخنانی را كه برخی بزرگان دروصف كتاب الغدیر گفته اند،به تحریر در آورده شده است .
آیت الله شیخ عبدالحسین امینی معروف به علامه امینی، در سال 1320 هجری قمری در یكی از روستاهای سراب از توابع تبریز به دنیا آمد.
علامه امینی در سن 16 سالگی برای كسب معنویت از روح بلند امیرمؤمنان علی (ع) و همچنین ادامه تحصیل و كسب علم از بزرگان و استادن راهی نجف اشرف شد و تا 32 سالگی در آنجا مشغول كسب معارف الهی بود .
وی سپس به ایران مراجعت و برای مدت كوتاهی در شهر تبریز ماندگار گردید و برای بار دوم به نجف اشرف مشرف شد و ضمن تحقیق و مطالعه فراوان در محضر استادان برجسته و مراجع تقلید آن روزگار حاضر شد و در چنین شرایطی بود كه از جهت علمی و تقوا به مرتبه والای اجتهاد نائل گردید.
مرحوم علامه امینی عمر شریف خود را به تدریس و تالیف كتب دینی سپری كرد، از مهمترین تالیفات او می توان به شهداء الفضیلة، تفسیر سوره حمد، رساله ای در حقیقت زیارت، رساله ای در علم درایه و غیره اشاره كرد.
علامه امینی (ره) بخش قابل توجهی از عمر خود را صرف تدوین و نگارش كتاب الغدیر كردد. حدود 40 سال، هر روز 16 ساعت در تهیه مطالب این دائرة المعارف بزرگ اسلامی در 20 جلد زحمت كشید.
وی در تبیین هدف خود از نگارش الغدیر گفته است: الغدیر ملل اسلامی را در یك صف واحد، متحد و متشكل می سازد. مجموعه مطالب این اثر اتحادی را كه در زمان رسول خدا (ص) در سایه همدلی اسلامی بین صفوف مسلمین بود دوباره به جوامع اسلامی برمی گرداند.
در یك نگاه تمامی مطالب الغدیر در دو موضوع كلی خلاصه می شود: نخست اثبات ولایت مطلقه ائمه معصوم (ع) از طریق اثبات خلافت بلافصل امیر المؤمنین (ع) و دوم نفی ولایت غیر معصوم در اسلام.
مرحوم دكتر 'سیدجعفر شهیدی' از یاران علامه در نجف و تهران نقل كرد: روزی علامه امینی به من گفت كه برای تالیف الغدیر 10 هزار جلد كتاب خوانده ام. وقتی می گفت كتابی را خوانده ام، بدرستی خوانده و در ذهن سپرده و از آن یادداشت برداشته بود.
مرحوم علامه محمدتقی جعفری مفسر نهج البلاغه می گوید: عبدالحسین امینی، یكی از موثرترین گام های بلند را در زدودن گرد و غبار تاریخ از چهره امیدبخش علی بن ابی طالب (ع) برداشت.
آیت الله العظمی 'جعفر سبحانی' معتقداست : كتاب الغدیر، بیت القصیده آثار علامه امینی است. اقیانوسی است در موضوعات مختلف. یكی از مباحث مهم كتاب الغدیر، محاكمه مورخان است، محاكمه ای علمی با استناد به قرآن و حدیث. الغدیر، منادی وحدت حقیقی است.
شهید 'مرتضی مطهری' دیدگاه خود در باره كتاب را این گونه عنوان می كند: نقش مثبت الغدیر در وحدت اسلامی،از این نظر است كه اولا منطق مستدل شیعه را روشن می كند و ثابت می كند كه گرایش مسلمانان به تشیع، برخلاف تبلیغات زهرآگین عده ای، مولود جریان های سیاسی یا ن‍‍ژادی نبوده است.
استاد شهید ادامه می دهد : الغذیر دیگر اینكه ثابت می كند كه پاره ای از اتهامات به شیعه كه سبب فاصله گرفتن مسلمانان دیگر از شیعه شده ،به كلی بی اساس و دروغ است و ثالثاً شخص شخیص امیرالمومنین علی(ع) را كه مظلوم ترین و مجهول القدرترین شخصیت بزرگ اسلامی است و می تواند مقتدای عموم مسلمین واقع شود و همچنین ذریه اطهارش را به جهان اسلام معرفی میكند.
مرحوم علاّمه 'سیدشرف الدین' از علمای بزرگ لبنان خطاب به علامه امینی می گوید : گفتار ما در مقام قدردانی از ادای حق بزرگی كه تو بر گردن مسلمانان پیدا كردی عاجز است. كتاب الغدیر از حد ستایش بالاتر است.
وی می افزاید : این كتاب مثل و مانندی ندارد. همین قدر می گویم كه امت اسلامی تو را از پهلوانان نادری كه در عرصه علم و جهاد به وجود آمده اند می داند و از خداوند تبارك و تعالی می خواهد كه بازویت را محكم و در پیمودن این راه نورانی خیر و صلاح كه در پیش گرفته ای تأیید نماید.
علامه امینی در روز جمعه بیست و هشتم ربیع الثانی سال 1390 هجری قمری برابر با دوازدهم تیرماه سال 1349 شمسی در سن 68 سالگی در تهران از دنیا رفت و پس از تشییع در نجف اشرف و در كنار كتابخانه عمومی امیرالمومنین(ع) در حرم مطهر امیرمومنان به خاك سپرده شد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه چهاردهم فروردین 1390    | توسط: علی باقری    |    | نظرات()