سلام
من نمیدانم که ایا اهل سنت واقعا دیوانه اند یا خود را به دیوانگی میزنند؟
شیعه تعدادی حدیث مثل حدیث مدینه،منزله،کشتی و غیره را داردذ و همچنین ایاتی که در مورد حضرت علی(ع)است مثل ایات ولایت،تبلیغ،مباهله و غیره
این احادیث و ایات در کتب اهل سنت امده است مثلا حدیث غدیر خم در 87 کتاب معتبر اهل سنت و در 126 کتاب معتبر شیعه امده است ولی ان ها میگویند هر حدیثی که در کتب ما هست صحیح نیست
مثلا یکی از کسانی که این احادیث و ایات را اورده جابربن عبدالله انصاری است حال گوش کنید که اهل سنت چه درباره ان حافظ قران میگویند:
أحمد بن عبد الله المكتب .ابن عدی رحمه الله می گوید او حدیث وضع می كرد.
أحمد بن طاهر بن حرملة .ابن عدی رحمه الله می گوید او دروغ گوترین مردم است.
ابوحاتم ابن حبان می گوید: (این خبر اصلی ندارد كه از رسول الله روایت شده باشد ونه از ابن عباس ونه اعمش و نه مجاهد و نه از ابو معاویه). و وقتی از امام احمد بن حنبل در مورد این حدیث سوال شد فرمود :(قبح الله اباصلت)
خوب این مطالبی است که اهل سنت درباره یکی از بزرگترین صحابه پیامبر میزنند. مگر جابر در همه غزوات(به جز احد)در لشکر پیامبر نبوده و پیامبر برای او طلب استغفار نکرده بود
بعد همین اهل سنت میگویند که عدل صحابه صحیح است خوب ما که عدل صحابه را قبول نداریم ولی اگر هم قبول داشته باشیم مگر جابر از بزرگترین صحابی پیامبر نبود پس چرا در کتب خودتان اینطور به او اشاره میکنیم:
دومین نفر هم حاکم نیشابوری است که چند مطلب درباره او که از بزرگترین عالمان جهان اسلام است میگوییم
حاكم این حدیث را در كتاب معرفه الصحابه در باب فضائل علی رضی الله عنه روایت كرده. اولا حاكم در تصحیح احادیث متساهل است و چه بسا احادیث ضعیفی را تصحیح كرده در حالی كه غیر او ان احادیث را باطل میدانستند.
خوب مگر حاکم از بزرگ ترین علمای سنی مذهب نبود.
ذهبی در باره او می‌نویسد :

الحاكم الحافظ الكبیر امام المحدثین ... ناظر الدارقطنی فرضیه وهو ثقة واسع العلم بلغت تصانیفه قریبا من خمس مائة جزء .

حاكم ، حافظ بزرگ و پیشوای محدثان است . دار قطنی با او مناظره‌ای داشت كه او را پسندید ، او مورد اعتماد و دارای علم بسیار است ، نوشته‌ها و آثار او نزدیك به پانصد جلد می‌شود .

الذهبی ، شمس الدین محمد بن أحمد بن عثمان ، تذكرة الحفاظ ، ج 3 ، ص 1039 ـ 1040 ، ناشر : دار الكتب العلمیة - بیروت ، الأولى .

سیوطی می‌نویسد :

الحاكم الحافظ الكبیر إمام المحدثین أبو عبد الله محمد بن عبد الله محمد بن حمدویه بن نعیم الضبی الطهمانی النیسابوری ... وكان إمام عصره فی الحدیث العارف به حق معرفته صالحا ثقة .

حاكم ، حافظ بزرگ و پیشوای محدثان است ... او در زمان خود پیشوای علم حدیث و آن چنان كه شایسته بود‌ ، با علم حدیث آشنائی داشت ، درستكار و قابل اعتماد بود .

السیوطی ، جلال الدین عبد الرحمن بن أبی بكر (متوفای911هـ) ، طبقات الحفاظ ، ج 1 ، ص410 ـ 411 ، ناشر : دار الكتب العلمیة - بیروت ، الطبعة : الأولى ، 1403هـ .

أبو اسحاق شیرازی ، حاكم را این گونه معرفی می‌كند :

هو أبو عبد الله محمد بن عبد الله بن محمد النیسابوری المعروف بالحاكم صاحب المستدرك وتاریخ نیسابور وفضائل الشافعی وكان فقیها حافظا ثقة علیا لكنه یفضل علی بن أبی طالب على عثمان رضی الله عنهما انتهت إلیه ریاسة أهل الحدیث طلب العلم فی صغره ورحل إلى الحجاز والعراق مرتین وروی عن خلائق عظیمة قال الأسنوی ویزید على الفیء شیخ وتفقه علی أبی الولید النیسابوری وأبی علی بن أبی هریرة وأبی سهل الصعلوكی وانتفع به أئمة كثیرون منهم البیهقی قال عبد الغافر كان الحاكم إمام أهل الحدیث فی عصره وبیته بیت الصلاح والورع واختص بصحبته إمام وقته أبی بكر الصیغی وكان یراجع الحاكم فی الجرح والتعدیل .

محمد بن عبد الله ... نیشابوری مشهور به حاكم صاحب كتاب المستدرك ، تاریخ نیشابور و فضائل شافعی ، فقیه ، حافظ ، قابل اعتماد و بلند مرتبه بود ؛ وی علی بن أبی طالب را از عثمان برتر می‌دانست . ریاست اهل حدیث به او می‌رسد . تحصیل دانش را از كودكی آغاز و دو بار به حجاز و عراق مسافرت كرد . از افراد زیادی روایت نقل كرده است ... و بزرگان زیادی ؛ از جمله بیهقی از او كسب دانش كرده‌اند . عبد الغافر می‌گوید : حاكم پیشوای اهل حدیث در زمان خود بود و خانه او خانه درستكاری و پرهیزگاری بود ، أبو بكر صیغی كه پیشوای زمان خود بود ، همواره در كنار حاكم بود و در جرح و تعدیل روات به او مراجعه می‌كرد .

الشیرازی ، إبراهیم بن علی بن یوسف أبو إسحاق (متوفای476هـ) ، طبقات الفقهاء ، ج 1 ، ص 222 ، تحقیق : خلیل المیس ، ناشر : دار القلم - بیروت .

ابن خلكان می‌نویسد :

الحاكم النیسابوری الحافظ المعروف بابن البیع إمام أهل الحدیث فی عصره والمؤلف فیه الكتب التی لم یسبق إلى مثلها كان عالما عارفا واسع العلم .

حاكم نیشابوری حافظ (كسی كه بیش از صد هزار حدیث حفظ است) مشهور به ابن البیع ، پیشوای اهل حدیث در زمان خود بود و كتاب‌هایی در علم حدیث نوشت كه كسی پیش از او همانندش را ننوشته بود ، او دانشمند ، عارف و دارای دانش بسیار بود .

إبن خلكان ، أبو العباس شمس الدین أحمد بن محمد بن أبی بكر (متوفای681هـ) ، وفیات الأعیان وأنباء أبناء الزمان ، ج 4 ، ص 280 ، تحقیق : احسان عباس ، ناشر : دار الثقافة - لبنان .

أبو الفداء در تاریخش می‌نویسد :

وفیها توفی الحافظ محمد بن عبد الله بن محمد بن حمدویه بن نعیم الضبی الطهمانی، المعروف بالحاكم النیسابوری إِمام أهل الحدیث فی عصره ، والمؤلف فیه الكتب التی لم یسبق إِلى مثلها ، سافر فی طلب الحدیث، وبلغت عدة شیوخه نحو ألفین، وصنف عدة مصنفات ... .

در آن سال (455هـ) حافظ محمد بن عبد الله ... مشهور به حاكم نیشابوری از دنیا رفت ، او پیشوای اهل حدیث در زمان خود بود و كتاب‌هایی در علم حدیث نوشت كه كسی همانند آن‌ها را پیش از او ننوشته بود ، برای یادگیری حدیث مسافرت می‌كرد ، اساتید او نزدیك به دو هزار نفر بودند ، كتاب‌های بسیاری نوشت ... .

أبو الفداء عماد الدین إسماعیل بن علی (متوفای732هـ) ، المختصر فی أخبار البشر ، ج 1 ، ص 247 .
خوب حال حاکم احادیثی چون مدینه و منزله را در کتبش اورده و ایاتی مثل ولیات و تطهیر و تبلیغ و اولی الامر و ... را هم اورده پس این احادیث و ایات صحیح هستند و اهل سنت نمیتواند منکر صحیح بودن این احادث شود

نوشته شده در تاریخ سه شنبه نهم فروردین 1390    | توسط: علی باقری    | طبقه بندی: امام علی(ع)،     | نظرات()